شعر و داستان کوتاه
« خاطرات صحافی نشده » اسفند که بیاید ، چشم شور ورق ها را بالا می آورم ، آن روز ، پشت پایش آب شور ریختم ، رفت و بر نگشت ، .... تا صبح هم که بگردم ، آن صفحه پیدا نمی شود. من رفتم بخوابم ، خاطراتم را کوک کردم ، در دستگاه شور ، تا آخر امسال زنگ می زند .... حامد - ۱۲/۱۰/۸۴ ایست قلبی نــــوار قلـــــب مـــــن هــم پاره شد حالا و روحـــم طفلکــــی ، آواره شـــد حـــالا در این ابیات آخـــر، ناله هـــا کـــم شـــد گمانم « هرگز » من « آره » شــد حــالا دچـــار ننــگ بــی وزنـــی شـــدم اینجـا و تنها سـکته ام ، صــدبــاره شــد حــالا
نمی دانــم چــه خـاکی بـر ســرم ریـزم
که «گاهی عاشقی» همواره شد حــالا خـدا رحمــی کــند بـــر قـــالب شـــعرم کــه آن هـــم مثل من بیچاره شـد حــالا حامد ۱۲/۱۰/۸۴ بعد از مدت ها یه شعر نو گذاشتم تو وبلاگم . امیدوارم نظرات خودتونو راجع به این شعر برام بنویسین ... لا به لای ثانیه ها له می شوی ، و آنها هزار اسب بخار به ابر چشمهایت زور می گویند ، با قطار این ساعت تو را می برند ، عقربه ها هم نمی دانند تا کجا ، ... و من ، زیر باران ، سنگسار می شوم ، شکست نور هم بعید نیست. آنها حرف بزرگتر از دهانم را دزدیدند ، از میان دندانهای خرد شده ، ... یک نفر ترمز خطر را بکشد ! جریمه اش را من می دهم ... حامد ۷/۱۰/۸۴
