شعر و داستان کوتاه
از اینکه وبلاگ بنده را برای مطالعه انتخاب کردید ، از شما متشکرم. در کنجی حقیر از شبکه جهانی اینترنت، در یک وبلاگ چند منظوره شما را در جریان اشعار و نوشته های خود قرار می دهم. ضمنا شما می توانید از عکس ها ، مقالات ، و سایر مطالب علمی و هنری دراین وبلاگ استفاده فرمایید . امیدوارم مقبول بیفتد. حامد امامی دو لا چنگ و سکوت چنگ با هم در هم و بر هم نواها پر بــــلا آهـــــنگ هـــا هــم در هم و بر هم تمام ســـازهــــای ایــــن حــــوالی را شــکستند بساط عیش این کارنگ ها هم در هم و بر هـــم همــه اشکال در تــــار و همـــه افکــار در پـــــودند دریغ از همنشینی ، رنگ ها هم در هم و بر هم اذان صبح ، زنــگ ســـاعت و دل هــــای زنـــــگی در این وادی ، تمام زنگ ها هم در هم و بر هـــم تمام کودکـــــان شهــــــر گرد هــــفت سنـــــــگند چه می بینم خدایا،سنگ ها هم در هم و بر هم؟ گدایــــان وارثــــان افســـــر و منشـــــور هستنـــد امیـــران در قفـــا ، اورنــگ ها هم در هم و بر هم کلوخ انداز را پاسخ ، هزاران تیر از سنـــگ اســت خصومت ها فراوان ، جنگ ها هم در هم و بر هم از اینجــــا تـــا رهـــــایی چنــــد فرسنــــگ است؟ چه سود از پرسشم فرسنگ ها هم درهم وبرهم حامدامامی همزمان با عيد غدير خم، بيستوسومين جشنواره بينالمــــللي تئاتر فجر در تالار وحدت به كار خود پايان داد. به گزارش سايت ايران تئاتــر، پـــيش از شـــروع مراسم اصلي، مراسم سنتي”غديريه” در سالن انتظار تالار وحدت اجــرا شـــد و سپس با شروع بخش دوم مراسم قسمتي از يك نمايش روايي به شيوه سخنوري و منقبت خواني توسط دو نفر از پيشكسوتان اين هنر اجرا شد. در ادامـه اردشير صالحپور به حاضران خيرمقدم گفت و دكتر خسرو نشان ، رئـيس جشنــواره به ارائه گزارش پرداخت . وي در خصوص غير رقابتي بودن جشنواره بيستوسوم گفت:« جشنوارهي امسال، با حذف رقابت و داوري، مردم را بــه داوري آثـــار انتخاب كرد و حضور گسترده اين مردم را در تالارها ديد و ثابت كردكه چقدر اين همگان براي تئاتر ارزش قائل هستند.رئيس مركز هنرهاي نمايشي در ادامـه، با ارائهي گزارشي از كميت و كيفيت نمايشهاي شركت كننده در جشــــنواره تصريح كرد: «معناي گفت و گو و تشويق آنها به مذاكرهاي دو طرفه از ديـــگر رهاوردهاي اين جشنواره بود، كه باعث شد گروههاي ايراني در ارتباط مستقـيم با تئاتر جهاني قرار بگيرند.» اظهار داشت:«بسيار تمايل دارم در آيندهاي نزديك، با همكاري شما يك موسسه تئاتري با مركزيت ايران در رابطه تئاتر كشورههاي منطقه افتتاح كنم،امـــيدوارم اين امر تحقق گردد.وي تاكيد كرد:« روند برگزاري جشنواره تئاتر فجر وهمچنين فعاليت چند سال اخير مدارس تـــئاتري شــما پــيشرفت قـابل ملاحظهاي كرده و جشنواره شما را هم اينك به عنوان يك رويداد جهاني معتـبر شنــاسانده است كه اميدوارم اين امر هر چه بهتر برگزار شود. »با پايان يافتن اين سخنراني،بخشهايي از مراسم شبيهخواني اجرا شد و سپس احمد مسجدجامعي وزير فرهنـگ و ارشاد اسلامي با قرار گرفتن در جايگاه سخنران پيرامون هنر نمايش گفت:« هـنر نمايش در كشور ما علاوه بر پيشينه سنتي خود، مبتني بر هنر معاصر و مدرن نمايـــش نيز هست و تاريخ معاصر هنر نمايش، ارزشها و نگاههاي تازهاي را به مردم تــقديم كرده است كه جشنواره تئاتر فجر ميراثدار آن است.» وي ادامه داد:« هنر تئاتـر همچنان راههاي ناپيموده بسياري را در پـــيش دارد ولـــي نـــيازي بــه ابراز اين محدوديتها نيست، زيرا كه جامعه هنري خود بيش از هر كس به تمام آنــها آگاه است و در اين ميان شعار«تئاتر براي همه» به معناي گرايش و عــمومي كردن ايـن هنر در نزد ساير قشرها است كه در وضعيت امروزي تئاتر بسيار ضروري اسـت و نيازمند جريان سختافزاري و نرم افزاري است.» مسجدجامعي تــصريح كــرد: « جامعه ما بايد فرهنگي خلاق، پرسشگر و معطوف به نيازهاي جامـعه امروزي را به چالش بكشاند و به نمايش بگذارد و هنر نمايش بستر بروز اين ايـدهها و مباني است، كه البته آزادي، رشد توسعه پيش شرط رسيدن به اين اهداف است.» وي در پايان با اشاره به اهــداف اصــيل هنــــر ايراني، گفت: اين هنر بحران انسان امروزي را از منظر اخلاق و معنـــويت نشـــان ميدهد و صحنه نمايش نيز محل تجلي انديشههاي بزرگ است. در بخش دوم ايــن مراسم، فرهنگسراي نياوران بخاطر توجه در خلق مفاهيم معنوي با اهداي يـــك بــليط سفـــر حـج از سعيد شاپوري به عنوان نويسنده، هوشنگ هيهاوند به عنوان بازيگر، ميترا خــواجهئيان به عنوان كارگردان و وفا ترفه به عنوان بازيگر تقدير كرد . دبير خانه شـــوراي فرهنگ و ايثار و شهادت نيز لوح تنديس و سكه بـــهار آزادي را به عليرضــــا ارجوني به خاطر كارگرداني نمايش«معلمي به نام صـــفر»، مستمر در بيان تئاتري ارزشهاي دفاع مقدس اهدا كرد. براساس همين گـــزارش، ايــن جوايز توسط داود رشيدي، علي نصيريان، محمدعلي كشاورز، دكـــتر خسرو نشــان، دكتـــر ايمانيخوشخو و احمد مسجدجامعي اهدا شد. سپس دبــير خانه جشنواره بيست وسوم از تمامي گروههاي خارجي شركت كننده در جشنــــــواره تقدير و لوح سپاس را به آنها اهدا كرد كه البته به دليل عدم حضور برخـــي از گروهها لوح و تقدير ويژه آنها به نمايندگان سفارتخانههاي اين كشـورها داده شد. در بخش پاياني اين مراسم كه اختصاص به نكوداشت هنرمندان پــــيشكسوت داشت، از رضا كرمرضايي، مهين اسكويي، ايرج راد،دكتر علي منتظري، محمد جمالپور، حسين نورينكاح و مهدي متوسلي تقدير به عمل آمد. توسط وزير و دكتر ايماني خوشخو به آنها اهدا شد و دكتر علي منتظري نيز در جلسه حضور نيافت. همچنين هديه مهين اسكويــــــي بـــه دليل بســـتري بودن وي در بيمارستان به دخترش تقديم شد http://gallery.photo.net/photo/3114199-md.jpg http://gallery.photo.net/photo/3116157-md.jpg http://gallery.photo.net/photo/3037580-lg.jpg http://gallery.photo.net/photo/3026628-md.jpg http://gallery.photo.net/photo/2996798-lg.jpg http://gallery.photo.net/photo/2269840-md.jpg باز هم براتون عکس می فرستم . منتظر باشید. این هم یکی از شعرهای جدیدمه . امیدوارم خوشتون بیاد : مرا عشق و تو را یک قلب مغشوش مرا نظــــم و تو را یک نثـــر مـخدوش در ایــن فـصل جـدایی های مرمــــوز مرا وصــــل و تو را یک فصل خـاموش نمـــود از روی خـــوبی دور گـــــردون مـــرا آگه تــــو را هــــمواره مدهوش غم و اندوه و حسرت های بی سود مرا دشمن تو را یک حلــقه در گوش در این طــباخی دل های مـــنحوس مــــرا آتش تـــو را یک دیگ پر جوش نظـــر کــن عـــمر پـــــر اندوه خود را مرا یــــــــاد و تو را خاطر فـــــراموش حامد از ابتداي قرن نوزدهم يك نوع گرايش درزمينه ي آثار غربي به وجود آمد. درايران اين گرايش از سال 1306 با انقلاب مشروطه آغاز شد . در واقع ايران به عنوان جامعه اي سنت گرا مي رفت تا به ابعاد مباحث غربي پي ببرد. ادبيات در اين دوره بيشتر مادي گرايانه بودو تنها مسئله ي مورد بحث ، آزادي در مشروطه بود. به لحاظ ساختاري، ادبيات ساختاري محدود داشت . مسئله ي آزادي اساسا مسئله اي بود كه به عنوان انگيزه اي براي بشر استفاده ميشد. چخوف درباره ي آزادي مي گفت : اگر مي خواهيد به مردم بياموزيد كه درچه شرايط نامطلوبي به سر مي برند مي توانيد در نثر به آنها بياموزيد. نويسنده هاي آن دوره ، يعني دوره ي 30 و 40 توانستند با نوشتن و سبك نگارش، شرايط نامطلوب را به مردم نشان دهند. به تدريج مسائل ديگري در نمايشنامه و اصولا ادبيات ظهور كرد. اما اين دوره به لحاظ كمبود ارزشيابي و كمبود مهارت ها ي تكنيكي در شخصيت پردازي با ادبيات نمايشي دست به گريبان بود. براي بهبود اين اوضاع ادبيات دراماتيك در ايران ناچار شد مراحل سختي را طي و حتي در مقاطعي جهش كند. در دو دهه ي اول به دليل فشارهاي اجتماعي ، صادقانه نوشتن و آشكار گويي هاي لازم با مشكل روبرو شد. به تدريج آثار ايراني توسط نويسندگان ايراني شكل گرفت و به چاپ رسيد . دراين دوره نمايشنامه نويسي گسترش يافت و قوانين مشروطه به تدريج اهميت خود را باز يافت . به اين ترتيب ، در چهار دهه ي قرن بيستم ، هنر ادبيات نمايشي به هنر مستقلي مبدل شد. البته ما همواره از ادبيات غرب تاثير مي گرفتيم و منابع لازم را براي نوشتن آثاردراماتيك دراختيار گرفتيم. رويارويي ادبيات ما با فرهنگ غربي باعث گرايش متفاوتي شد. در دهه ها ي 30 و 40 بود كه چخوف به ادبيات ايران واردشد. پيش از چخوف افرادي چون «آخوندزاده» و « تبريزي » آثاري ارائه داده بودند كه اين آثار فاقد هر گونه منطق نمايشي و صحنه اي بود و البته عاري از هر مهارت در تكنيك فني . در دهه ي 1930 و 40 كم كم نويسندگاني آثار خود را با رعايت اصول و فنون غربي و مهارت هاي داستان نويسي به نگارش درآوردند كه « حسن مقدم » يكي از آنها بود. تضادهاي اجتماعي ،استبداد ، اختلاف طبقاتي و گرايش هاي سنتي از موضوعاتي بودند كه با به كار گيري مهارت ها ي فني مطرح و باعث تغييرات سياسي شدند.ادبيات مدرن و دراماتيك همان طور كه گفتم با چخوف شروع شد و « صادق هدايت » اولين بار چخوف را با ترجمه ي دو اثر«مشاور خصوصي» و «توت فرنگي هاي خاردار» به ايرانيان معرفي كرد. همزمان با چاپ آثار چخوف توسط «هدايت» ، « محمد علي جمالزاده» نيز در سوئيس به تحقيق درباره ي اين نوسينده و ساير دراماتيست هاي غربي پرداخت و بعدها داستان هاي خود را متاثر از او نوشت كه «كباب غاز» يكي از آنها بود. به دنبال آن «عبدالحسين نوشين»سعي كرد آثار چخوف را روي صحنه ببرد. پس از آن «اكبر رادي» به عنوان تاثير پذيرترين نويسنده ي ايراني از چخوف توانست به يك نوع نثر مثل چخوف مسلط شود. درواقع ، ادبيات ما وامدار چخوف و نثر اوست و «رادي» هم در تاثير پذيري از چخوف ، به نوعي مفاهيم چخوف را به كار گرفت. مهم ترين مشخصه ي چخوف اين بود كه آثارش حاوي هر دو فرهنگ شرقي و غربي بود. اين عاملي بود كه باعث شد آثار چخوف در ايران نمايش داده شود. «ويكتور چلينگو» متخصص موسسهي چخوف شناسي درروسيه درباره ي «نفوس مرده و زنده در آثار چخوف» و گوگول گفت : «ديدگاه اين دو نويسنده كاملا با هم فرق داشت. درباره ي آنها بايد بگويم ، نوسيندگاني بودند كه هر دو زمان كوتاهي زندگي كردند. چخوف نويسنده اي است كه با وجود گذشت سالها ، هنوز نمرده است و گوگول نويسنده اي است كه ديدگاه عجيبي نسبت به زندگي داشت.» چلينگو به باغ آلبالوي چخوف اشاره كرد و گفت : «درمسكو ما يازده اجراي باغ آلبالو داريم كه هر كدام از اينها باهم فرق مي كند. نمايش هاي چخوف ربطي به مسائل سياسي نداشت . او فقط در خلق و خوي مردم دقيق بود. درزمينه ي تاثير پذيري او بايد بگويم ، چخوف از «تورگنيف» تاثير مي گرفت و البته پس از اثبات نوشته هايش در عالم ادبيات ، منتقدان به اين نتيجه رسيدند كه ادبيات نمايشي قرن بيستم از زير شنل گوگول و چخوف بيرون آمد.» «اكبر رادي » نيز درباره ي چخوف مي گويد: «اين درست است كه نمايشنامه هاي چخوف نزديك و متاثر از تورگنيف است. البته به لحاظ فضاي داستاني كه در هردوي اينها مشترك بود. برخي اعتقاد دارند، چخوف شاعر بود. من به شخصه شعري از او نديدم . او عمدتا نمايشنامه نويس و داستان نويس بود. او فقط حدود 400 داستان كوتاه درزمان دانشجويي براي امرار معاش مي نوشت و پس از آن كه به لحاظ نوشتاري قوي شد، دامنه ي داستان نويسي اش را گسترش داد. من فكر مي كنم ،آثاراو حتي بيشتر از دوازده جلد هم بود.» «قطب الدين صادقي» به واقع بيني در آثار چخوف اشاره و تصريح مي کند: «كسي نمي داند كه به راستي چخوف مبشر انقلاب بود يا پيام آور ياس و ترديد . او پزشكي بود كه مي خواست به ريشه هاي بيماري ها ي افراد اجتماع پي ببرد. در آثار چخوف آدمها در واقع با هم حرف نمي زنند ، بلكه نجوا مي كنند. اگر دقت كنيد مي بينيد ، داستان هاي او كاملا روايت گونه است. چخوف در داستان هايش از روشنفكراني حرف مي زند كه مايوس و سرخورده اند و چيزي براي خلق كردن ندارند. در واقع جهان چخوف ، جهاني بدون كودك و بدون تصوير است . شما در آثار او هيچ كودكي را نمي يابيد كه نويد دهنده ي اميد باشد. آن چه نزد چخوف اهميت دارد ، ايده هايش نيست بلكه افرادي است كه او با نوعي طنز وتفكر نگاهشان مي كند. چخوف در لابلاي داستان هايش به مخاطب مي گويد كه بلد نيستند زندگي كنند و از اين روست كه كامياب نيستند.» 
بعد ازدكتر نشان نوبت به كورنييو دوميتريو رئيس ITI جهاني رسيدكه درسخناني
گفـــتني است به دليل ناتواني رضا كرمرضايي و حسين نورينكاح هداياي آنها
